Εμφάνιση μηνυμάτων

Αυτό το τμήμα σας επιτρέπει να δείτε όλα τα μηνύματα που στάλθηκαν από αυτόν τον χρήστη. Σημειώστε ότι μπορείτε να δείτε μόνο μηνύματα που στάλθηκαν σε περιοχές που αυτήν την στιγμή έχετε πρόσβαση.


Θέματα - flightofthephoenix

Σελίδες: [1]
1
Η μοτοσυκλέτα σκίζει. Ως άλλο επικό άτι, καλπάζει, σκίζει τους αιθέρες και εμείς ευχαριστιόμαστε ως μυθικοί καβαλάρηδες πάνω της.

Και μια μέρα, παρατηρούμε λάδια να τρέχουν στην ανάρτηση και να τα έχουν κάνει όλα χάλια. Και η μοτοσυκλέτα μας, από επική και ηρωική γίνεται ''ουστ κρέας'' σαν τον ποδοσφαιριστή στην ταινία με την Βλαχοπούλου....  :tooth:



Να πως μπορούμε να την φτιάξουμε μόνοι μας, αλλάζοντας τσιμούχα και λάδια, χωρίς ιδιαίτερα εξειδικευμένα εργαλεία.

____




Χαλαρώνουμε όλες τις βίδες, και βγάζουμε ότι χρειάζεται, πριν ακόμα σηκώσουμε την μοτοσυκλέτα με κάποιο stand ή γρύλλο. Αυτό περιλαμβάνει όλα τα του τροχού χαμηλά, αλλά χαλαρώνουμε και τις βίδες κλιπον και πάνω πλάκας στο τιμόνι, καθώς επίσης και τις τάπες του πηρουνιού επάνω.

Ο λόγος που τα κάνουμε όλα αυτά εκ των προτέρων, είναι γιατί όσο η μοτοσυκλέτα πατάει στο εδαφος, μπορούμε να βάλουμε δυνάμεις για να ξεσφίξουμε, αν ανέβει στο σταντ μετά είναι επίφοβο για την ισορροπία της μοτό να κρέμεσαι για να ξεσφίξεις βίδες.


____




Στηρίζουμε την μοτό με τρόπο όσο γίνεται σταθερό, ώστε ο μπροστά τροχός να βρεθεί στον αέρα. Αφαιρούμε τροχό, και στην συνέχεια λύνοντας την/τις βίδες των πλακών, παίρνουμε το πηρούνι στο χέρι.

Προσέχουμε όταν απελευθερωθεί το πηρούνι, μην φύγει απότομα κάτω και επίσης τα τμήματα που λύθηκαν, να μην κόβουν βόλτες ανεξέλεγκτα και γδέρνουν άλλα μέρη της μοτοσυκλέτας, π.χ. το κλιπον να μην γδέρνει τα πλαστικα. Βάζουμε πανιά ενδιάμεσα αν υπάρχει τέτοιος φόβος.


____




Το πρώτο μέρος στην όλη διαδικασία, που μπορεί να γίνει εύκολα, μπορεί όμως και να μας ταλαιπωρήσει, είναι το αμέσως επόμενο.

Λύνουμε την βίδα, συνήθως μεγάλο Άλεν στο κάτω μέρος. Η βίδα αυτή πιάνει στο cartridge από μέσα, το οποίο ενδέχεται να γυρνάει μαζί με την βίδα, χωρίς να ξεβιδώνει έτσι η βίδα. Οι πιθανότητες για κάτι τέτοιο είναι πιο μεγάλες, αν δεν έχουμε αερόκλειδο, η ταχύτητα του οποίου δεν αφήνει περιθώριο στο cartridge να περιστραφεί, και η βίδα ανοίγει αμέσως.

Αν δεν έχουμε αερόκλειδο, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ηλεκτρικό τρυπάνι, στο οποίο αντί για λάμα τρυπήματος, θα βάλουμε μύτη άλεν για την βίδα που έχει το πηρούνι. Η ταχύτητα του ηλεκτρικού τρυπανιού θα κάνει την δουλειά.

Φυσικά το πηρούνι μπορεί να λύσει και χωρίς όλα αυτά. Είναι λίγο θέμα τύχης, αλλά και το πόσο γερά το έχει σφίξει τυχόν προηγούμενη επέμβαση από άλλον μάστορα.

Σε κάθε περίπτωση, χρησιμοποιούμε καλής ποιότητας εργαλείο, το οποίο βάζουμε θετικά και σίγουρα. Τυχόν φτηνοεργαλείο άλεν, θα μας χαλάσει την κεφαλή στην βίδα, και χάιντε βγάλτην μετά.


____




Με το που θα βγάλουμε την βίδα κάτω, θα αρχίσουν να τρέχουν τα λάδια του πηρουνιού, για να μην κάνουμε όλο το σύμπαν χάλια, έχουμε ένα λεκανάκι.

Ακολούθως ξεβιδώνουμε την τάπα επάνω, που είχαμε χαλαρώσει από την αρχή. Το cartridge είναι πια ελεύθερο να αφαιρεθεί πλήρως.


____




Το πηρούνι σκέτο, και το cartridge μόνο του. Προσέχουμε να μην χάσουμε κάποιο μικροεξαρτημα, όπως την βίδα από το κάτω μέρος, αλλά και το μικρό πιατάκι δίπλα της στην φωτό, που ήταν στο κάτω μέρος του cartridge.

Όλα αυτά, είναι με πολύ λάδι πάνω τους, οπότε εκτός από το λεκανάκι, μπόλικα πανιά και σκουπίζουμε.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ: Συμπιέζουμε και αφήνουμε μερικές φορές το cartridge να φύγει το λάδι που έχει μέσα του.


____




Με ένα λεπτό κατσαβιδάκι, προσεκτικά να μην τραυματίσουμε τις επιφάνειες, ανασηκώνουμε την εξωτερική τσιμούχα ''σκουπα'' και ξεασφαλίζουμε την ασφάλεια από μέσα.


____




Πιάνουμε με το ένα χέρι το πάνω μέρος, με το άλλο χέρι το καλάμι, και ΑΝΤΡΙΚΑ εκτείνουμε μέχρι τέρμα το πηρούνι, με κρούση, μια, δύο, τρείς, και χωρίζει. Σειρά έχει το καλάμι.


____




Ανασηκώνουμε προσεκτικά την μικρή γλύστρα (κάτω-κάτω στην εικόνα) στο άνοιγμά της, και βγαίνει από την θέση της. Στην συνέχεια, βγάζουμε την μεγάλη γλυστρα, το μεταλικό δακτυλίδι και επιτέλους την τσιμούχα, που για αυτήν την ρημάδα το κάνουμε όλο αυτό.

Την σκούπα, άμα δούμε ότι έχει φθορα, σκισίματα κ.ο.κ. την βγάζουμε να την αλλάξουμε και αυτήν. Αν δεν έχει την αφήνουμε στην ησυχία της.


____




Ώρα να φορεθεί η νέα τσιμούχα.

Για να μην τραυματιστούν τα πολύ ευαίσθητα χείλη της, αφενός λαδώνουμε το μέταλο να γλυστράει, αφετέρου, στο σκαλοπάτι του μετάλου, τυλίγουμε μονωτική ταινία, και την λαδώνουμε κι αυτήν. Και την νέα τσιμούχα λαδώνουμε. Όλα τα λαδώνουμε. Και την γάτα άμα περάσει εκείνη την ώρα και πει κανά περίεργο, την λαδώνουμε κι αυτή (λίγο, κρίμα η καημένη)

Ή γρασώνουμε, η ουσία είναι να μην τριφτει στεγνό το υλικό.

Φοράμε την τσιμούχα με υπομονή, στο σκαλοπάτι δε, την μανουβράρουμε λίγο, να καβαλήσει σταδιακά το χείλος.


____




Αφού βάλαμε τις γλύστρες, δακτυλίδι και τσιμούχα στο καλάμι, το φοράμε στο εξωτερικό του.

Μετά πρέπει να σπρώξουμε την μεγάλη γλύστρα και την τσιμούχα μέσα στην θήκη τους. Κανονικα υπάρχουν ειδικά εργαλεία για αυτήν την δουλειά, ειδικά για κάθε πηρούνι.

Ο σκοπός αυτού του κειμένου όμως, είναι να βοηθήσει να γίνει η δουλειά χωρίς εξειδικευμένα εργαλεία.

Εδώ λοιπόν, με ένα παλιό κατσαβίδι, την μύτη του οποίοι έχουμε φάει ωστε να γίνει χοντρό και επίπεδο στην άκρη του, σπρώχνουμε ΜΕ ΥΠΟΜΟΝΗ και λίγο-λίγο και κυκλικά τα εξαρτήματα να μπουν μεσα στις θήκες τους.


____




Το ''ειδικό'' εργαλείο για αυτήν την δουλειά.

Το μετράμε και το διαμορφώνουμε σε τροχό, έτσι ώστε να πατάει εκεί που πρέπει, και το εμβαδόν της επιφάνειας επαφής του, να μην έχει μύτη, ώστε να μην τραυματίζει το υλικό που θα ακουμπήσει.

Στην τσιμούχα, πρέπει να ακουμπάει στην εξωτερική της περιφέρια, ποτέ και για κανένα λόγο στα χείλη.

Απαγορεύεται το σφυρί από πάνω, με το χεράκι μόνο. Υπομονή, θα μπει.


____




Κατόπην αφού πατήσει η τσιμούχα τέρμα μέσα, επανατοποθετούμε την ασφάλεια στο αυλάκι της, και βυθίζουμε και την σκούπα στην θέση της.

Περνάμε και το cartridge μέσα, προσέχοντας τυχόν εξαρτηματάκια του να μπουν κι αυτά, όπως το ποτηράκι σε προηγούμενη φωτό.

Το πηρούνι μας μοιάζει πια έτσι.


____




Βιδώνουμε την κάτω βίδα στο cartridge. Εδώ ισχύει, ότι και στο βγάλε πιο πριν, από την αντίστροφη μεριά όμως.

Στο σφίξιμο μπορεί να γυρνάει το cartridge από μέσα και η βίδα να μην σφίγγει.

Φροντίζουμε να πιέζουμε το cartridge από πάνω, για να μειωθεί η πιθανότητα να συμβεί αυτό. Και αν όλα τα άλλα αποτύχουν, αερόκλειδο ή ''τρυπανόκλειδο''.

Προσοχή δεν του αλλάζουμε τον αδόξαστο στο σφίξιμο. Κάποιος καημένος θα το λύσει κάποτε στο μέλλον.


____




Κοιτάμε στο σέρβις μάνιουαλ, ποσότητα και τύπο λαδιού που παίρνει το πηρούνι.

Με δοσομετρητή, ετοιμάζουμε το λάδι, και με το χωνάκι στην εικόνα, το βάζουμε σιγά-σιγά.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Σιγά σιγά λέμε. Με υπομονή. Ο λόγος είναι ότι μέχρι να πλημυρίσουν οι εσωτερικοί χώροι, και να ''πιουν'' το λάδι, παίρνει κάποιο χρόνο. Αν δεν του δώσουμε αυτόν τον χρόνο, το λάδι θα ξεχειλίσει από το πηρούνι και θα το μαζεύουμε από το πάτωμα.

Κακό το λέρωμα , και ακόμα πιο κακό, θα έχουμε χάσει την ακρίβεια στην ποσότητα που βάζουμε.


____




Βιδώνουμε και την τάπα, και αντίστροφα από ότι τα βγάλαμε, τα ξαναδένουμε όλα στο μοτό.

Κατά την διάρκεια του δεσίματος, καθαρίζουμε κιόλλας ότι έχει λαδωθεί, και ΣΩΠΟΔΗΠΟΤΕ ότι αφορά δίσκους και δαγκάνες, από λάδια που το έχουν λερώσει. Μπόλικο πανί και κάποιο διαλυτικό σπρέι για ΦΡΕΝΑ θα το χρειαστούμε.

Κουνάμε την ανάρτηση μερικές φορές, να πάνε τα λαδάκια παντού όπου πρέπει, πατάμε και το μπροστινό φρένο να πατήσουν τα τακάκια στους δίσκους αν άνοιξαν με το βγάλε.

Έτοιμο, μεγειά, και να μην τρέχετε.


____

Μερικά πραγματάκια-λεπτομέρειες ακόμα.

>Θα χρειαστεί προφανώς να αγοράσουμε λάδι και ανταλλακτικές τσιμούχες. Αν θα τα πάρουμε από την αντιπροσωπεία, χρειαζόμαστε τον αριθμό πλαισίου της μοτό, ώστε ο υπάλληλος να μας δώσει το σωστό λάδι και τις σωστές τσιμούχες.

Αν θα τα πάρουμε στο εμπόριο ανταλλακτικών, χρειάζεται να ξέρουμε τι λάδι θέλουμε, και τι τσιμούχα. Για το λάδι, το βλέπουμε στο service manual. Την τσιμούχα όμως απίθανο να την αναφέρει, οπότε παίρνουμε δείγμα την παλιά, και πεταγόμαστε με αυτήν μαζί για να βρούμε νέα.

Οι τσιμούχες έχουν τρία νούμερα διαστάσεων π.χ. 43-55-11. Αυτά σημαίνουν εσωτερική διάμετρος 43mm, εξωτερική 55mm και ύψος 11mm. Αν τα νουμεράκια τα αναγράφει πάνω της η παλιά τσιμούχα, δεν είναι τελείως απαραίτητη σαν δείγμα, ψωνίζουμε τσιμούχα με ίδια νούμερα.

____

>Το service manual αναφέρει ποσότητα, ιξώδες του λαδιού που πέρνει το πηρούνι μας, αλλά λέει και στάθμη του λαδιού μέσα στο πηρούνι. Κανονικά λοιπόν, η διαδικασία αλλαγής λαδιού είναι ολίγον πιο περίπλοκη, και περιλαμβάνει λύσιμο του cartridge ώστε να αφαιρεθεί το ελατήριό του, και να μετρηθεί η στάθμη του λαδιού μέσα στο πηρούνι, αφού έχει μπει το λυμένο μέρος του cartridge, χωρίς το ελατήριο, και με το πηρούνι τέρμα συμπιεσμένο. Αφού μετρηθεί και η στάθμη και είναι σύμφωνη με το manual , τότε δένεται το άνω μέρος του cartridge, και ακολούθως μπαίνει η τάπα επάνω.

Όλο αυτό απαιτεί εξειδικευμένα εργαλεία, εμπειρία στο λύσε-δέσε τέτοιων εξαρτημάτων, και ξεφεύγει από το νόημα αυτού του κειμένου. Συνήθως, αν έχουμε φροντίσει να αδειάσουμε το παλιό λάδι πλήρως, και να αδειάσουμε και το λάδι μέσα στο cartridge, η ποσότητα του λαδιού που λέει το manual ταυτίζεται κιόλλας με την στάθμη, οπότε αρκεί να αδειάσουμε σχολαστικά το παλιό λάδι, και δεν χρειάζεται κιόλλας να μπαίνουμε στον κόπο της στάθμης.

___

>Μια διαφωνία είναι αν αξίζουν οι συνήθως μεγαλύτερες τιμές των ανταλλακτικών τσιμουχών από την αντιπροσωπεία, από τις φτηνότερες σε τιμή aftermarket τσιμούχες του εμπορίου. Γνώμη μου, ο καθένας βάζει αυτό που κρίνει ο ίδιος για τους λόγους του, αλλά οι επώνυμες μάρκες τσιμουχών του εμπορίου, είναι ίδιας ποιότητας με τις μαμίσιες, συχνά δε οι μαμίσιες είναι οι ίδιες ακριβώς με σακουλάκι της αντιπροσωπείας. Μια φορά τόσα χρόνια, δεν είδα διαφορά σε αξιοπιστία, επώνυμης aftermarket και μαμίσιας.

___

>Τέλος, ίδια είναι ουσιαστικά η διαδικασία και στο συμβατικό πηρούνι με cartridge. Απλά οι τσιμούχες, οι γλύστρες και τα λοιπά εξαρτήματα, βγαίνουν και μπαίνουν με τον αντίθετο προσανατολισμό και σειρά στο καλάμι.

2
Δεν ξέρω πόσους ενδιαφέρει το θέμα, αλλά ας υπάρχει κι εδώ, κι ένας να επωφεληθεί καλό θα είναι

Τα VTR1000SP1 ή SP2, έχουν ένα ενισχυτή, converter το αποκαλεί ο κατασκευαστής, το οποίο λαμβάνει τις εντολές της ηλεκτρονικής, και παράγει ανάλογα τον ισχυρό ηλεκτρικό παλμό που στέλνει στους πολλαπλασιαστές για να παράξουν σπινθήρα.

Ο ενισχυτής, δέχεται δύο εισόδους με σήματα 5V από την ηλεκτρονική, ένα για κάθε κύλινδρο, και στέλνει δύο παλμούς των 100V, 6A προς τους πολλαπλασιαστές. Η λογική του κυκλώματος είναι η εξής: Η ηλεκτρονική στέλνει ένα σηματάκι 5V , και όταν θέλει σπινθήρα, στιγμιαία το κάνει 0V. Μόλις ο ενισχυτής δει αλλαγή από 5 σε 0, εξαπολύει τον παλμό προς τον πολλαπλασιαστή.



Το πρόβλημα είναι ότι ο ενισχυτής, καμιά φορά καίγεται, έχει μια ψιλοευαισθησία. Και η μοτοσυκλέτα μένει χωρίς καθόλου ανάφλεξη. Και σαν ανταλλακτικό έχει 500 και βάλε ευρώ.  :angry4: :faskelo:

Αυτό μπορεί να προκληθεί, από ελατωματικό σύστημα γεννήτριας-ανορθωτή-μπαταρίας, με τάση συστήματος εκτός των προδιαγραφών. Είτε προς τα πάνω, είτε και προς τα κάτω. Ή φθαρμένη καλωδίωση που κάτι κρίσιμο βραχυκυκλώνει (προσοχή στα aftermarket undertrays), ή από κακή στήριξη του ενισχυτή στην θέση του που τον αφήνει στο έλεος των κραδασμών. Για αυτό, αν σας καεί ο ενισχυτής, πριν τον αλλάξετε, επιθεωρείστε τα πάντα στην μοτοσυκλέτα, αν δεν έχει διορθωθεί ο λόγος που έκαψε τον ενισχυτή, θα καεί πολύ σύντομα και ο καινούριος.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτό που καίγεται είναι τα τρανζίστορ ισχύος. Αυτά είναι 2 τεμάχια NEC 5P4M, και άλλα δύο τεμάχια NEC 3S4M. Δεν είναι πολύ διαδεδομένα εξαρτήματα, και είτε τα ψάξετε σε εμπόριο ηλεκτρονικών ανταλλακτικών είτε μέσω ebay, ενδέχεται να περάσει λίγος καιρός μέχρι να έρθουν στα χέρια σας. Απίθανο να τα βρείτε ετοιμοπαράδοτα δλδ.

Αφού έρθουν στα χέρια σας όμως, η διαδικασία έχει ως εξής:

1.Σκάβουμε την σιλικόνη στην περιοχή που δείχνει το κίτρινο ορθογώνιο. Με προσοχή και κάποια υπομονή, και ειδικά όσο πάμε πιο βαθειά προσέχουμε να μην τραυματίσουμε τα υπόλοιπα εξαρτήματα εκεί κοντά στην πλακέτα. Τα τραζίστορ συγκρατούνται με δύο βίδες και μια μεταλική πλακούλα. Λύνουμε βίδες, αφαιρούμε πλάκα. Θα δούμε κάτι σαν αυτό.


2.Κόβουμε τα παλιά τρανζίστορ. Θα μας βοηθήσει πολύ στην συνέχεια, να αφήσουμε μέρος των ποδιών των παλιών τρανζίστορ πάνω στην πλακέτα, επειδή δεν έχουμε πρόσβαση στο πίσω μέρος της για κόλληση, ώστε να κολλήσουμε τα νέα τρανζίστορ, πάνω στα πόδια των παλιών.


3.Κολάμε τα νέα τρανζίστορ, και βιδώνουμε πλάκα και βιδούλες.


4.Δοκιμάζουμε προσωρινά τον ενισχυτή στο VTR μας. Αν παίρνει μπρος πάει να πει έχει σπινθήρα, οπότε και έχουμε επιτυχία. Μετά ξανατοποθετούμε καινούρια σιλικόνη για προστασία από την υγρασία και τους κραδασμούς. Τοποθετούμε οριστικά στο VTR.


Έτοιμο, μεγειά και προσοχή να μην τρέχετε.

Πολλά ευχαριστώ στον φίλο Αλέξη, αυτός έκανε την έρευνα, την αγορά των εξαρτημάτων, και την τοποθέτηση, εγώ απλά έβαλα την σιλικόνη στο τέλος.

Προσοχή, το παραπάνω ισχύει μόνο για τα VTR1000SP1 και SP2. Το VTR1000F (και υποψιάζομαι και το Varadero), παρόλο που επίσης έχει ανάφλεξη με ενισχυτή, έχει διαφορετικό ενισχυτή, ο οποίος μάλιστα δέχεται εντολές 12V από την ηλεκτρονική και όχι 5V.

3
Πως καταργείται ο ιαπωνικός περιοριστής ταχύτητας των 180km/h φτηνά και εύκολα. Και με τρόπο αναστρέψιμο αν για κάποιο λόγο χρειαστεί.

Στο CBR400RR-NC29, αλλά ίδια λογική και χρώματα των καλωδίων που μας ενδιαφέρουν, συναντάμε και στο CBR400RR-NC23 , VFR400R-NC30, RVF400R-NC35


Βγάζουμε ουρά, εντοπίζουμε βύσμα ηλεκτρονικής, και απογυμνώνουμε λίγο την μόνωση.

Ξεχωρίζουμε το μαύρο καλώδιο με άσπρη ρίγα, και το πορτοκαλί με μπλε ρίγα.



Κόβουμε το πορτοκαλί με μπλέ ρίγα.



Απογυμνώνουμε κατάλληλα το μαύρο με άσπρη ρίγα, και του κολλάμε πάνω του το πορτοκαλί-μπλε άκρο από την μεριά του βύσματος.


Μονώνουμε και την κόλληση και το ελεύθερο άκρο.



Ξανατυλίγουμε την μόνωση στην καλωδίωση, τοποθετούμε ολα στην θέση τους.

Καλές 200ρες.

4
Πως να αλλάξουμε λάδια ανάρτησης, στην πιο απλή περίπτωση τηλεσκοπικού πηρουνιού, το πηρούνι με βαλβίδες στο κάτω στέλεχος, χωρίς δλδ εξάρτημα cartridge.

To συγκεκριμένο παράδειγμα, έχει τάπες αποστράγγισης στο κάτω μέρος του, με τις οποίες το λάδι μπορεί να αλλαχθεί χωρίς να βγει το πηρούνι ή ο τροχός. Εδώ όμως κάνουμε την πιο γενική περίπτωση, σαν να μην τις είχε.


Τα εργαλεία δεν κάνουν τον μάστορα, αλλά και χωρίς αυτά δεν γίνεται.


Πριν ακόμα στηρίξουμε την μοτό στον αέρα, χαλαρώνουμε όλες τις σχετικές βίδες και ειδικά τις τάπες του καλαμιού, τώρα που τις έχουμε σταθερές.

Το νάυλον βοηθάει να μην τραυματίσουμε τις τάπες, πάντα καλό εργαλείο και προσοχή. Αν το πηρούνι έχει ρύθμιση προφόρτισης την πάμε στο τέρμα ξεβίδωτο πριν κάνουμε ότι άλλο.


Στηρίζουμε με γρύλο (όχι υδραυλικούς, γιατί ξεφουσκώνουν λίγο λίγο) σε γερό μέρος, εδώ στο χταπόδι των εξατμίσεων, και ανυψώνουμε να βρεθεί τροχός στον αέρα.

Αφαιρούμε φτερό, δαγκάνες φρένων, και ότι άλλο δένει στα καλάμια.

Αν οι δαγκάνες κρέμονται τραυματίζοντας εκεί που ακουμπάνε, τις δένουμε με κάτι σε σημείο ακίνδυνο.

Αφαιρούμε άξονα τροχού και τροχό.

Ξεβιδώνουμε τις βίδες κάτω πλάκας, πάνω πλάκας και κλιπον και το πηρούνι θα βγει με το βάρος του ή έστω με λίγο σπρώξιμο.


Νάτο.

Προτιμάμε να τα κάνουμε ένα-ένα, και όχι και τα δύο μαζί ταυτόχρονα, για ευνόητους πρακτικούς λόγους.


Πρώτη βγαίνει η τάπα. Πριν την βγάλουμε, βάζουμε την προφόρτιση στο πιο ξεβίδωτό της.

Και πάλι, έχουμε το νου μας, μπορεί να έχει λίγη τάση και να πεταχτεί στο τέλος του ξεβιδώματος.

Στα μη-cartridge πηρούνια, η τάπα ΔΕΝ συνδέεται με κάτι άλλο και την πέρνουμε έτσι απλά και την βγάζουμε.


Ακολουθεί ο αποστάτης του ελατηρίου.

Βοηθάει ένας μαγνήτης στο βγάλσιμο.


Μετά η ροδέλα.


Και τελευταίο το ελατήριο.

Θα είναι βρεγμένο με λάδι, προσοχή στο λέρωμα.


Τουμπάρουμε σε λεκάνη να αδειάσουν τα λάδια και τρομπάρουμε μερικές φορές, να αδειάσει το λάδι ΚΑΙ από τις βαλβίδες, μέχρι δλδ να μην νοιώθουμε καμία αντίσταση στην κίνηση.

Αφήνουμε να στραγγίξει. Όσο περιμένουμε, ρίχνουμε και μια μέτρηση στο μήκος του ελατηρίου. Είναι εντός στο όριο που λέει το μάνιουαλ;


Δεν είναι κόκα κόλα, είναι πρακτικό δοσίμετρο που έφτιαξα. Αν δεν ξέρουμε, αγοράζουμε ένα έτοιμο.

Βάζουμε την ποσότητα λαδιού και το ιξώδες που λέει το μάνιουαλ. Αφού στραγγίξει καλά το πηρούνι, του βάζουμε το λάδι. Και πάλι παίζουμε το πηρούνι, ώστε να πλημυρίσουν με λάδι πλήρως, οι θάλαμοι των βαλβίδων.

Ακολούθως μετράμε την στάθμη του λαδιού, από το άνω χείλος του καλαμιού με κάτι σε ρόλο χάρακα ή παχύμετρο με ουρά. Είναι όσο λέει το μάνιουαλ;

Αν όχι, προσθέτουμε ή αφαιρούμε λίγο λαδάκι με μια σύριγγα, μέχρι να πετύχουμε ακριβώς την σωστή στάθμη.


Η συναρμολόγηση μετά, είναι η ακριβώς αντίστροφη διαδικασία.

Στις τάπες, που θα θέλουν τάση για να βιδώσουν, βοηθάει να έχουμε ένα δεύτερο άτομο να κρατάει το καλάμι.

Προσέχουμε να βάλουμε τα πάντα όπως ήτανε αρχικά.

Αφού κατεβάσουμε την μοτοσυκλέτα, σφίγγουμε το τελικό σφίξιμο σε όλες τις βίδες και τάπες.

Μεγειά και καλοτάξιδο

5
Λοιπές αγγελίες / Πολύ Σκληροί Δίσκοι 1ΤΒ USB2.0 35e
« στις: Φεβρουαρίου 17, 2014, 07:40:10 μμ »
Πωλούνται όπως είναι επιπλωμέέέέέένοιιιιιι, φορτωμέέέένοι με χιλιάάάάδες αναμνήήήήήσεις  :lol: 



3 δίσκοι, 1TB έκαστος, USB2.0, δουλεμένοι λίγες σχετικά ώρες (δεν δούλευαν μόνιμα, παρά μόνο σαν αποθήκευση ταινιών, όποτε χρειαζόταν), πλήροις όπως θα σας ερχόταν ένας ολοκαίνουριος με το κουτί τους, τα καλώδιά τους, τα βιβλιαράκια τους μέχρι και τα σελοφάν τους.

Οι δύο ίδιοι είναι και γεμάτοι ταινίες, σε HFS Format. *

Πωλούνται λόγω αντικατάστασης με άλλον μεγαλύτερο δίσκο.

35 ευρώ έκαστος να φεύγουν, περιοχή Κορωπί για παραλαβή, αποστείλατε ΠΜ.

*ΕΠΕΞΗΓΗΣΗ: Οι δίσκοι έχουν γίνει φορμάτ σε HFS σε υπολογιστή Macintosh. Αν θέλετε να τους δείτε σε PC με Windows XP ή 7 ή 8, θα μου πείτε να τους κάνω φορμάτ σε NTFS χάνοντας το περιεχόμενο που έχουν τώρα όμως Ή αν θέλετε το περιεχόμένο τους, θα εγκαταστήσετε στο PC σας το πρόγραμμα Paragon HFS+ με το οποίο θα δείτε και το HFS σύστημα.

6
Λοιπές αγγελίες / Laptop ASUS S1300
« στις: Φεβρουαρίου 12, 2014, 03:28:04 μμ »
Πωλείται το παρακάτω ASUS S1300 με ότι δείχνει η φωτογραφία, συν το δισκάκι των drivers που δεν φαίνεται, τιμή 50 ευρώ, δεν με ενδιαφέρει ανταλλαγή με κάτι άλλο.



Έχει 60gb δίσκο IDE, 256mb ram, P3 επεξεργαστή, και τρέχει Windows XP. Έχει τρείς θύρες USB1 και του έχω προσθέσει μια PCMICIA κάρτα που του δίνει δύο θύρες USB2 η οποία και διακρίνεται στην φωτό στο πλαι. Το οπτικό μέσο είναι εξωτερικό και είναι DVDROM διπλής ταχύτητας (δεν το πολυχρησιμοποίησα ποτέ, χρησιμοποιούσα ένα DVDRW εξωτερικό σε USB καλύτερα).

Θα παραδoθεί με το λειτουργικό καθαρισμένο πλήρως από την χρήση μου.

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ:

1-Δεν δουλεύουν τα μισά περίπου πλήκτρα στο πληκτρολόγιο, και για αυτό δίνω ένα εξτρά πληκτρολόγιο της BenQ.
2-H μπαταρία πλήρως φορτισμένη κρατάει περίπου 1.5 δευτερόλεπτο.

Όλα τα άλλα δουλεύουν φυσιολογικά.

ΓΕΝΙΚΑ:

To χρησιμοποιούσα ως ανεβοκατεβαστήρι, το οποίο δούλευε 24/7 τα τελευταία χρόνια, από το 2005, μόνιμα πάνω σε βάση ψυκτήρι-δεν ζεσταίνεται ιδιαίτερα και από μόνο του έτσι κι αλλοιώς απλά ήθελα την ελάχιστη γήρανση του μηχανήματος. Για την δουλειά αυτή είναι ιδανικό (του τρέχεις ένα μtorrent, του κάνεις και shared τον φάκελο των downloads στο τοπικό δίκτυο και έχεις πρόσβαση σε ότι κατεβάζεις από κάθε υπολογιστή στο τοπικό σου δίκτυο), καθώς επίσης και για απλή χρήση ιντερνετ, να δεις μια σελίδα, να ποστάρεις κάτι στο FB, να στείλεις ένα email, να κάνεις ένα chat, να δεις τις φωτό στην φωτογραφική σου, να το συνδέσεις με το stereo και να γίνει web radio κ.ο.κ.

Διευκρινίζω όμως ότι δεν έχει ενσωματωμένο wireless. H σύνδεση γίνεται με LAN10/100

Σε περιβάλλον windows XP τρέχει υποφερτά, αν βέβαια ανοίξεις πολλά πράγματα, με 256mb ram αρχίζει το disk swapping και γίνεται λίγο της υπομονής. Όχι κάτι τραγικό, απλά δεν πατάς ας πούμε να καθαρίσει η οθόνη από 5 ανοικτά παράθυρα και αυτή καθαρίζει ακαριαία λες και έχει κανά MacOSΧ ...

Θα παίξει βίντεο SD μια χαρά, βγάζει και έξοδο για δεύτερη οθόνη, άμα του βάλετε 720p το πιο πιθανό δεν θα το παίζει σωστά και για 1080 δεν το συζητάμε καν. Είπαμε P3 είναι.

Το δίνω λόγω ανανέωσης των μηχανημάτων μου. Το συγκεκριμένο έχει περίπου 6 μήνες που έχει αντικατασταθεί και δεν χρησιμοποιείται πια.

Ο κάθε ενδιαφερόμενος ας στείλει ένα ΠΜ, περιοχή Κορωπί για όποιον θέλει να το δει ή να το πάρει.

7
Λοιπον, ζητάω από κάποιον που μένει Αττική και προτίθεται να βοηθήσει , με το αζημίωτο φυσικά, να μου δανείσει για δοκιμή το εξάρτημα converter, από την μοτοσυκλέτα του.

Εξηγούμαι: Στο VTR1000-SP2 (αλλά και στο SP1 είναι ακριβώς το ίδιο) ανάμεσα στην ηλεκτρονική και τους πολλαπλασιαστές, μεσολαβεί ένα ηλεκτρονικό κουτί, το converter, το οποίο παίρνει τις ασθενείς σε ισχύ εντολές της ηλεκτρονικής, και τις μετατρέπει σε ισχυρά ηλεκτρικά σήματα, προς τους πολλαπλασιαστές.


Το υπαριθμόν 1 εξάρτημα στο σχέδιο παραπάνω.

Ε, αυτό το εξάρτημα στο δικό μου, μια ωραία πρωία ... πέθανε. Σήματα έρχονται σε αυτό από την ηλεκτρονική, αλλά σήματα δεν βγαίνουν. Άκρα του τάφου σιωπή, στους πολλαπλασιαστές φτάνει ένα μόνιμο μηδέν βόλτ.

Αυτό που ζητάω, είναι κάποιος που έχει ίδια μοτοσυκλέτα, σε ημερομηνία και ώρα που τον ευκολύνει, να πεταχτεί Πόρτο Ράφτη που βρήσκεται το SP2 μου ακινητοποιημένο, να βγάλουμε το converter του, να το δοκιμάσουμε στο δικό μου, ώστε να σιγουρευτώ 101% ότι φταίει αυτό, πριν το παραγγείλω (είναι πανάκριβο).

Ο φίλος που θα βοηθήσει θα πληρωθούν εννοείται τα εξοδά του, και με το κάτι παραπάνω.

Πληροφορίες εντός, καθώς επίσης και πιθανές γνώσεις που θα με βοηθήσουν γράψτε ελεύθερα, να ξέρετε όπως σκέψεις όπως ''κοίταξες το κιλ σουιτς, το σταντ, την καλωδίωση, την μπαταρία, τους αισθητήρες, τα ρελέ, την αντλία βενζίνης κ.ο.κ.'' έχουν ήδη ελεγχθεί εξονυχιστικά και ΔΕΝ είναι το πρόβλημα σε αυτά.

8
Καθημερινές ιστορίες / CB400SF μπας και το κλαίει κανείς;
« στις: Αυγούστου 22, 2013, 02:01:42 μμ »
Συνάντησα αυτό, εμφανώς παρατημένο και ελαφρωμένο από πίσω τροχό, σε μέρος της Ελλάδας.



Μπας και το κλαίει κανείς;

Όποιος μου αποδείξει ότι είναι δικό του, του λέω που είναι να πάει να το μαζέψει.

9
Το βάζω και εδώ, μια και κάποιοι ίσως το βρουν κάπως ενδιαφέρον θέμα.

 :occasion14:

Δεν είναι ανακατασκευή, είναι πιο πολύ ένα φρεσκάρισμα-ζωντάνεμα-συμμάζεμα. Την έκανα για να βοηθήσω φίλο, που αν και είχε τεχνικές γνώσεις, χρειαζόταν μια βοήθεια στην πράξη.

Φίλος έψαχνε για ένα 400ss της καλής εποχής της Honda, κοιτάξαμε σε VFR, κοιτάξαμε σε CBR, τελικά αυτό το CBR400RR - NC23 - RRK του 1989 ήταν ότι καλύτερο βρήκαμε για το ποσό που διέθετε.

Παραλαβή και μεταβίβαση. Πολλά τα σημάδια της έλλειψης συναισθήματος από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη. Η μοτοσυκλέτα δεν ήταν δα και παρατημένη, δεν ήταν όμως ούτε και προσεγμένη. Μάλλον την είχε για φτηνό μουλάρι μετακίνησης, χωρίς να το σκέφτεται και πολύ.


Βρωμιά και παρατεταμένη απλυσιά στα ενδότερα, πρόχειρες συναρμογές πλαστικών, ανύπαρκτη απόδοση μπροστινού φρένου, χαλασμένα υποσυστηματάκια π.χ. ντίζα τσοκ, μια τάση να τραβάει δεξιά, λάδια ξεραμένα στο μπροστινό σύστημα, δύσκολη εκκίνηση, τα οργανα κοιτάνε με παρεκτροπή αριστερά και πάνω, γενικά θέλει ένα συμμάζεμα.

Μεταβίβαση και άφιξη στον χώρο μου, για ένα απαραίτητο φρεσκάρισμα.


Γδύσιμο να δούμε τι γίνεται από κάτω. Μια συνολική αδιαφορία η κατάσταση.

Σπασμένες συναρμογές πλαστικών, θα κολληθούν. Πλαισιάκι οργάνων στραβό, θα ισιωθεί. Ανάρτηση μπροστά δακρυσμένη, θα φτιαχτεί. Στην οδήγηση τραβούσε ελαφρά δεξιά, θα το δούμε και αυτό. Και πολλές άλλες λεπτομέρειες.



Κάρμπς εξωτερικά καθαρά, αλλά έχει καταργηθεί το φίλτρο βενζίνης, το ντεπόζιτο έχει σκουριές, οπότε απίθανο να είναι καθαρά και από μέσα...

Φαίνεται καθαρά η εικόνα έλλειψης ενδιαφέροντος από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη. Παντού ένα στρώμα βρωμιάς, που δείχνει να έχει μείνει χρόνια...




Αρχίζουμε από τα εύκολα. Το δοχειάκι υγρών φρένου μπροστά, είχε τόσο πολύ απο-πολυμεριστεί, που οι ρωγμές-χαραμάδες στο υλικό του, είχαν πάψει από χρόνια να κρατάνε το υγρό μέσα, ίσα ίσα είχαν μαζέψει και την φύση από έξω...

Βρέθηκε άλλο δοχειάκι, με πατεντούλα στηρίχθηκε-συναρμολογήθηκε και έγινε καλή αλλαγή υγρών και εξαέρωση στο σύστημα.




Πρώτο πλύσιμο να φύγει το στρώμα της βρώμας, να βλέπουμε τι κάνουμε και να μην γινόμαστε αρουραίοι όποτε το αγγίζουμε.

Και ξάφνου λάμψαν και πάλι όλα. Ποιότητα επιφανειών Honda δεκαετίας 90.



Στα κάρμπς, βρέθηκε: Κόκκινη σκόνη, λάσπη, σκουριά, αμμοχάλικο, τσιμέντο, ένα δίευρω, λίγο ακόμα και θα χρειαζόταν οικοδομική άδεια...

Όλα ήταν τόσο βουλωμένα, που απορώ πως λειτουργούσε το μοτέρ! Λύθηκαν, καθαρίστηκαν επιμελώς, διορθώθηκαν παρεμβάσεις προηγουμένων τύπου φλατζόκολα στα λεκανάκια, νέα λαστιχάκια, συναρμολογήθηκαν, τεστ στεγανοτητας, έτοιμα.



Πλήρες λύσιμο και καθάρισμα των μπροστινών, 12.5W λαδάκι (μιξη 10 και 15) στην σωστή ποσότητα-στάθμη, και νέες τσιμούχες. Και εκτενές εξωτερικό καθάρισμα, να φύγουν τα ξεραμένα χωματολάδια.




Επιμελές καθάρισμα δαγκανών-φτερού, συντήρηση γλυστρών στις δαγκάνες, επιμελές καθάρισμα εμβόλων. Το φρένο τώρα ακούει στην μανέτα, καλό σημάδι.




Λύσιμο τα όργανα, ίσιωμα το πλαισιάκι των οργάνων, καθάρισμα παντού, βάψιμο το υποπλαισιάκι του πλαισιακίου, γενικά ζωντάνεμα στο ''γραφείο'' του αναβάτη. Σωστή και τελική κατάργηση, του κόφτη ταχυμέτρου.




Κολλήματα και επιδιορθώσεις χαμηλού προυπολογισμού αλλά αποτελεσματικές στα πλαστικά, και διάφορες επιδιορθωσούλες, π.χ. πίσω μαρσπιέ συνεπιβάτη που δεν ασφάλιζε στην ανοικτή θέση, κλειδαριά σέλας συνεπιβάτη, σωστοί αποστάτες στις βίδες της ουράς, στήριξη της τρόμπας βενζίνης, αποκατάσταση σωλήνων βενζίνης, προσθήκη φίλτρου βενζίνης, νέες αλουμινένιες τάπες στις βαλβίδες της μπροστινής ανάρτησης κ.ο.κ.

Μια πρώτη συναρμογή, και η διαφορά είναι αισθητή, όλα δένουν χωρίς να πιέζονται-τραβιούνται, τίποτα δεν κουνιέται και γενικά μια καλή αίσθηση συναρμογής.




Το γραφείο του αναβάτη.

Συμμαζεύτηκε κατά πολύ η εικόνα αταξίας, βρωμιάς και τα στραβά που έβλεπε ο αναβάτης. Πολύ σημαντικό για την ψυχολογία του αναβάτη να είναι τακτοποιημένο και ''υγιές'' αυτό που βλέπει όταν οδηγάει. Θέλει και η πάνω πλάκα ένα τριψιματάκι, χμμμμ

Εφτασεεεεεε




Ντεπόζιτο και πρώτη βόλτα, βραδυνή.

Το ντεπόζιτο έχει σκουριά και θα χρειαστεί μόνιμη λύση το θέμα του στο μέλλον. 
Τα τακάκια μπροστά θέλουν άλλαγμα, έχουν ''ψηθεί''. 
Θα χρειαστεί και ρουλεμάν διεύθυνσης κάποια στιγμή αλλά δεν επείγει ακόμα. 
Ανόρθωση-γεννήτρια λειτουργούν αλλά όχι και πολύ φανατικά, κι αυτά στο μέλλον κάτι θα χρειαστούν.


Το μπροστινό ω τι έκπληξις, δεν τραβάει πια, πάει ευθεία. Αλλαγή λαδιών-φίλτρου, καθάρισμα φίλτρου αέρα, βαλβίδες, συνχρονισμός καρμπς, και έτοιμο για την ώρα, τα πολλά και απαραίτητα έγιναν, θα κάνει στο εξής μόνος του ο πολύ χαρούμενος πια φίλος τις λεπτομέρειες.


Και δύο φωτό στο φως της μέρας.


Καλοτάξιδο το λοιπόν και καλά χιλιόμετρα.

10
Τεχνικά, εξοπλισμός, βελτιώσεις / Κεφαλές CBR600Fi
« στις: Μαρτίου 26, 2013, 11:08:21 πμ »
Γνωρίζει κάποιος αν η κεφαλή στο CBR600FI toy 2002, έχει κάποια διαφορά από εκείνη του μοντέλου 2005;

Φίλος θέλει να βελτιώσει μια κεφαλή, αλλά χωρίς να χαλάσει την δική του, και έτσι έχει βρει μια ανταλλακτική.

Έχουν όμως αυτήν την διαφορά χρονιάς. Να την πάρει ο φίλος; Ή θα έχει καμιά διαφορά και θα του μείνει άχρηστη;

Παρακαλώ να απαντήσει κάποιος μόνο αν ΞΕΡΕΙ, όχι όποιος νομίζει-πιστεύει κ.ο.κ. Ξέρω δύσκολο να το ξέρει κάποιος είναι πολύ εξειδικευμένο, αλλά ....για να δούμε!

Σελίδες: [1]